Język prasłowiański związany jest ściśle z grupą praindoeuropejską. Proto-Sapiens nie musiał wcale istnieć, to tylko hipoteza dobra jak każda inna. Budziciele narodowi musieli najpierw nauczyć się języka, by móc go dalej propagować. Obecnie wyróżnia się trzy grupy – wschodnio-, zachodnio- i południowosłowiańską. Niektóre głoski w języku polskim mogą być inaczej czytane niż w quenyi, np. „c” (jako „k”). Różnice między poszczególnymi językami nie są duże, dlatego różnojęzyczni rozmówcy wywodzący się z tej samej grupy mogą się ze sobą porozumieć. Miał na to wpływ fakt, że Rzeczpospolita była krajem wielonarodowościowym i bardzo dużym; na jej obszarze nie posługiwano się jednolitym językiem. Mimo braku odnalezienia choćby pojedynczych form prajęzyka, trwają prace badawcze, porównuje się języki między sobą – słowa, rdzenie, struktury gramatyczne, aby wyodrębnić cechy wspólne dla wszystkich.
